2d: boekje

experiment voor mijn boekje om de diversiteit, en complixiteit van 'n idee te tonen. dat je in gedachtes verstrikt kunt raken, en dat je met teveel denken jezelf "vastdenkt". Teveel gedachtes, teveel connecties, chaos.

verschillende sheetjes (voor technisch tekenen) over elkaar. ieder sheetje is gestikt met 'n aantal lijnen. De lijnen zitten om en om gestikt, dus wisselen af van voorkant en achterkant. nog een paar en wordt wel chaos denk ik :)

Antwerpen

dé vorm

Yep, dit is 'm.. dé vorm.

Na wat erover vertellen kwam ik op de woorden "gebroken" en "identiteit" uit. En die twee woorden samen vormen ook weer 'n bijzondere betekenis. Want wat is identiteit? Wat is uniek aan iemand? Maar vooral, wat is er nog als er alleen die persoon is. Om het persoonlijk te maken, als ik in de woestijn zou staan, wat is er dan nog écht van mij? Voor mij mijn gedachtes en emoties. En onbewust zou ik in het komende werk tussen die twee een strijd gaan leveren.
Ik ging vooral verder met "emoties", maar op een doordachte manier.



Dit was in eersten stantie emoties, iets wat in mij zat. Dik de verf gebruikt en de kleuren mengen zich samen tot één geheel. En omdat er ook gebroken aan te pas kwam heb ik veel zwart gebruikt. Beetje cliché misschien, daarom ging ik snel verder.









Emoties als letterlijke uitdrukking/verbeelding




Opnieuw terug naar identiteit. Je identiteit is zoals je bent, je "staat van zijn". Wat ik een mooie woordcombinatie vond. "Een gebroken staat van zijn"



Zijn, wat een geweldig woord. Alles "is" en daarom is "een gebroken staat van zijn" dusdanig relatief om het te vereenvoudigen.



Precies, en toen had ik even genoeg gedacht, tijd om even los te laten en intuitiever te werk te gaan met mijn typmachine-blaadje omgekeerd tegen het blad "gespijkerd".




Mijn uiteindelijk te maken boekje heeft als onderwerp gedachtes versus emoties. Het eeuwige denken, filosoferen, overwegen en theoriën bedenken tegenover het intuitieve en gevoelsmatige.
Intuitief vond ik 'n boom met al zijn lijnenspel een prachtig verbeelding van het denken. De lijnen die langs elkaar heen lopen en niet duidelijk is te zien of het een aparte lijn is of dat deze overloopt in 'n andere lijn. Het langzaam dikker groter en vastgroeien, de wortels die boven de grond uitkomen, en ondertussen steeds complexer worden maar eeuwig stilstaan op dezelfde plek.

wc koepel

na vele probeersels...



tegenslagen ...



mislukte pogingen...



gefrutsel, en hard werken....



issie dan eindelijk klaar ... onze wcrolkoepel. aanstormend talent als lamp

staying alive

Wind

Voor Serieel beeld moesten we foto´s gaan maken in een wandeling van 12 minuten en bij terugkomst de foto´s analyseren. Mijn foto´s waren heel snel achter elkaar genomen, waardoor het een soort filmpje werd. Vooral bewegende dingen gefotografeerd, kwam ik uit dat mijn foto´s bijna allemaal door de wind gedreven werden, en dat de wind gemeenschappelijk onderwerp was in de meeste van mijn foto´s. Toen iemand de opmerking maakte dat "wind iets onzichtbaars is, en alleen gezien kan worden door de dingen die het beweegt", vond ik het alleen maar een interessanter onderwerp worden en dus besloot ik "wind" tot mijn onderwerp te verkiezen.

Omdat Wind onzichtbaar is, alleen zelf niet te zien is, vond ik het een mooi gegeven wind zelf te gaan beschrijven. Wind als persoon, wind als persoonlijkheid. Na veel mindmappen kwam ik tot enkele concrete ideeën. Namelijk, als wind doorzichtig is, zouden we alles wat hem bezighoudt kunnen zien. En daarmee was het voor mij duidelijk dat dit onderwerp meer dan alleen de wind betrof, "wind" werd alles boven ons. Wind werd vormloos, maar zeker niet emotieloos. Iedere gedachte of emotie die hem bezighield werd een wolk, en hoe beladener wind was, hoe groter of donkerder de wolk. e wolk als oningevulde emotie, of verhulling/verkapping van emotie. En als wind zich op zijn gemak voelde, of als het hem even te veel werd uitte hij zijn emotie. Stortte hij zijn hart uit in stortregens en ontlade hij zich in bliksem.

Hieronder het verhaal bij het beeld.





wind


Wind was open, eerlijk en één rots betrouwbaarheid. Misschien was wind wel te eerlijk,
of te doorzichtig misschien maar daar viel weinig tegen in de brengen. Iedere emotie die zich verpakte in ’n wolk en zich langzaam in zijn enorme massaloze zijn, liet meevoeren kwam op en pas als wind het wilde delen verdween deze langzaam naar de aarde. Soms was wind beladen, en overspoeld met emoties. Donkere wolken pakten zich samen, en als wind zichzelf bloot gaf stortte hij zijn hart uit in plensbuien en stortregens. Afhankelijk van zijn emoties en beladenheid kwam er donder, hagel of bliksem aan te pas. Maar nu was het immer regen dan wind van zijn vormloze lichaam naar beneden liet komen. En de regen viel … en alles spoelde weg. De pianoklanken van de lp die ik zojuist had opgezet leken synchroom te lopen met winds emoties. Het duurde enkel secondes na het begin-geruis dat de druppels naar de aarde vielen, uiteenspattend en één groot geheel vormden. Met elke klank spoelde alle details en onzuiverheden weg, tot er niets over was dan grote geheel, de onschuld en zuiverheid resterend.


Met een duikvlucht gooide wind zich in het diepe, oneindig lange spoorlijnen om zich even in te verdiepen. Over spoorlijnen en begroeide bermen kietelend in zijn zij. Gras waaiend en wind razend. Zoevend suizde wind op volle toeren over ijverig ijzer en beweeglijke bielzen met in de verte de trein en het geluid waar hij steeds dichterbij komt. Met een klap boort de trein zich door wind en vormt wind zich keurig om de trein die onder hem passeert. Altijd op zoek naar onmogelijke plekjes, woei wind door de haren van de mensen in de trein. Met volle vaart of stoptreinbriesjes die de treinbenauwdheid strijdlustig deden verdwijnen.

Beeld & Concept: Propaganda

Na wat dubben over m'n onderwerp kwam ik op een overduidelijk onderwerp uit wat me fascineerde... namelijk "Propaganda". Ik vind het niet alleen fascinerend maar soms bewonderenswaardig of juist vol afschuw hoe propaganda zich in de realiteit van mensen verwikkeld. Propaganda is eigenlijk het voorspiegelen van een andere werkelijkheid. Misschien duidelijker, het beinvloeden van iemand ander zijn werkelijkheid. Propaganda is een middel wat zich vermengd met de werkelijkheid waardoor onduidelijk wordt wat waarheid en leugen is. Maar propaganda is een relatief begrip, het propageren van een mening kan al zo simpel zijn als mijn mening onder woorden brengen naar iemand anders toe. Propaganda vertroebeld de waarheid of werkelijkheid waardoor dit moeilijk te onderscheiden is, en je moet werken om dit tegen te gaan.

Verwijzend naar een quote van Noam Chomsky:
"The point is that you have to work. And that's why the propaganda system is so successful. Very few people are going to have the time or the energy or the commitment to carry out the constant battle that's required to get outside..."


Aan de hand daarvan heb ik het volgende gemaakt ... verschillende vellen achter elkaar, met openingen van verschillende vormen en groottes en verschillend van positie. Dit geeft een vergelijkbaar effect als bij propaganda. Je kunt met veel verschuiven en positioneren kleine gedeeltes ontdekken waar je doorheen kunt kijken, maar helemaal er doorheen kijken gaat niet.