twijfel?

ik weifel bij twijfel,
als partijdige ijver
ijlend verdwijnt

ik drijf op mijn twijfel
in 'n ongelijk gescheiden vijver
mijn of zijn zijde, doch beide

gelijk, overdrijf mijn twijfel
het onwijs bewijs
van zijn bijzijn in mijn zijn

ik belijf mijn twijfel
hij, vrij in zijn eigen welzijn
in tijd en figuurlijkheid

ik bedrijf mijn twijfel
ga het te lijf
in termijnen en bescheidenheid

ik krijs mijn twijfel
het gelijk aan beide zijde ziend
verblind, doch bevrijdend

ik prijs mijn twijfel
het tij herzien
in mijn eigen wijsheid bedient

unfinished

zorgeloos onderweg zijn, het gevoel van ronddwalen en misschien wel verdwalen, in de lucht staren en niet zien waar je voeten je naar toe brengen.



neus in de wind, hoofd omhoog
passen, stil verzet
van niets doch alles dat in mij bewoog

net als de witte schepen die het blauw doorbreken
de marcherende moed beproefd
zo immens in de bovenste streken

op eenzame hoogte, van elk geluid ontdaan
tuur ik omhoog en om hun,
hoog bewogen, in hun lot begaan

van trots schip tot piraat van de lucht,
met bliksem bewapend
de hemel vaart, en ik die vlucht

onbegonnen, ben ik onbemand verzonnen
mijn pezen patrouillerend
onwetendheid in colonne

de dag der deugd passeert
feiten afslaand
waar zorgeloos verweert